Little Girl(Rancid Angel)

یاد آوری

2010-03-28T10:16:00.000-07:00

چرا تظاهر می شه که هیچ اتفاقی نیفتاده؟ خیلی دلم برای اونهایی که نیستن و برای من و امثال من جونشون رو از دست دادن می سوزه. باورم نمی شه که اتفاقی نیفتاده باشه. یاد خون بازیِ داریوش می افتم.. آخرین سنگر سکوتِ، حق ما گرفتنی نیست

!دختر بی مصرف

2010-03-07T10:14:00.000-08:00

قبول نشدنم رو در کنکور ارشد امسال، به جمیع مسلمین ایران تبریک و تهنیت عرض می کنم

!پرتقال فروش عزیز، چند سالته؟

2010-02-08T02:18:00.008-08:00

کتاب ساخت زبان فارسی، نویسنده دکتر خسرو غلامعلی زاده. ص64

:ممیز در این ساختها هسته است

دو نفر شتر/ دو وابسته ی پیشین و شتر وابسته ی پسین، نفر هسته

سه تن سرباز/ سه وابسته ی پیشین و سرباز وابسته ی پسین، تن هسته

دستور زبان فارسی، بر پایه ی نظریه ی گشتاری. ص 151

!چهار جلد کتاب/ چهار و جلد وابسته ی پیشین، کتاب هسته

!سه تن کارگر/ سه و تن وابسته ی پیشین، کارگر هسته

......................

مبانی زبان شناسی و کاربرد آن در زبان فارسی، ابوالحسن نجفی. ص 80
تکواژ میانجی اصولا" در شمارش تکواژها به حساب می آید

ابروی یار /?abru/y/e/yâr

زبان فارسی، غلامرضا عمرانی و هامون سبطی، اندیشه سازان. ص 38

تکواژ کوچکترین واحد معنایی یا دستوری در زبان است. اگر "یِ" را پدید آمده از (ی) و ( ِ) بدانیم، نمی توان برای (ی) معنا یا کارکرد دستوری در نظر گرفت. پس تکواژ (یِ) همان ( ِ) است ودر شمارش تکواژها به حساب نمی آید

سایه یِ درخت /sâye/ye/deraxt/

....................
ساخت آوایی زبان، تالیف دکتر مهدی مشکوه الدینی. ص 29
/n/ لثوی، خیشومی، واکدار
/š/ و /ž/ کامی، سایشی ....به ترتیب واکدارو بیواک

ساخت زبان فارسی، نویسنده دکتر خسرو غلامعلی زاده. ص 283
/n/ دندانی- لثوی، خیشومی، واکدار
/š/ و /ž/ کامی- لثوی، سایشی ...به ترتیب ,واکدار و بیواک

....................

ساخت آوایی زبان، تالیف دکتر مهدی مشکوه الدینی. ص 130

مبحث همگون سازی، : پیش(نرم) کامی شدگی و پس(نرم) کامی شدگی صامتهای انسدادی نرم کامی /k/ و /g/

!ترجمانی و ممیزی

2010-02-07T13:50:00.000-08:00

میترجمم میترجمیم
میترجمی میترجمید
میترجمد میترجمند

من میترجمم برای تو
تو میترجمی برای من
ولی کی میگذارد که چاپ شود
او میترجمد برای آنها
آنها ترجمهاش را چاپ میکنند
تو میگویی یک دست صدا نمیدهد
ما میترجمیم برای شما
شما میترجمید برای ما
ولی کی میگذارد که چاپ شود
آنها میترجمند برای او
!او ترجمهشان را چاپ میکند

چرند و پرند

2010-02-04T03:12:00.000-08:00

اگرچه دردسر مي دهم، اما چه مي توان كرد نُشخوار آدميزاد حرف است. آدم حرف هم كه نزند دلش مي پوسد. ما يك رفيق داريم اسمش دَمدَمي است. اين دمدمي حالا بيشتر از يك سال بود موي دماغ ما شده بود كه كبلايي ! تو كه هم از اين روزنامه نويس ها پيرتري هم دنيا ديده تري هم تجربه ات زيادتر است، الحمدلله به هندوستان هم كه رفته اي پس چرا يك روزنامه نمي نويسي؟! مي گفتم: عزيزم دمدمي! اولاً همين تو كه الآن با من ادعاي دوستي مي كني آن وقت دشمن من خواهي شد. ثانياً از اينها گذشته حالا آمديم روزنامه بنويسيم بگو ببينم چه بنويسيم؟ يك قدري سرش را پايين مي انداخت بعد از مدتي فكر سرش را بلند كرده مي گفت: چه مي دانم از همين حرفها كه ديگران مي نويسند: معايب بزرگان را بنويس؛ به ملت، دوست و دشمنش را بشناسان. مي گفتم: عزيزم! والله بِالله اين جا ايران است اين كارها عاقبت ندارد. دهخدا

We Don't Get Fooled Again

2009-12-30T02:39:00.000-08:00

We'll be fighting in the streets
With our children at our feet
And the morals that they worship will be gone
And the men who spurred us on
Sit in judgment of all wrong
They decide and the shotgun sings the song
I'll tip my hat to the new constitution
Take a bow for the new revolution
Smile and grin at the change all around me
Pick up my guitar and play
Just like yesterday
And I'll get on my knees and pray
We don't get fooled again
Don't get fooled again
Change it had to come
We knew it all along
We were liberated from the fall that's all
But the world looks just the same
And history ain't changed
'Cause the banners,
they all flown in the last war
I'll tip my hat to the new constitution
Take a bow for the new revolution
Smile and grin at the change all around me
Pick up my guitar and play
Just like yesterday
And I'll get on my knees and pray
We don't get fooled again
Don't get fooled again
No, no!
I'll move myself and my family aside
If we happen to be left half alive
I'll get all my papers and smile at the sky
For I know that the hypnotized never lie
Do ya?
There's nothing in the street
Looks any different to me
And the slogans are replaced,
by-the-bye
And the parting on the left
Is now the parting on the right
And the beards have all grown longer overnight
I'll tip my hat to the new constitution
Take a bow for the new revolution
Smile and grin at the change all around me
Pick up my guitar and play
Just like yesterday
Then I'll get on my knees and pray
We don't get fooled again
Don't get fooled again
No, no!

"by THE WHO"

خالی

2009-12-26T07:00:00.000-08:00

من خالی از عاطفه و خشم

خالی از خویشی و غربت

گیج و مبهوت بین بودن و نبودن

عشق آخرین همسفر من

مثل تو منو رها کرد

حالا دستام مونده و تنهایی من

ای دریغ از من

که بیخود مثل تو گم شدم تو ظلمت تن

ای دریغ از تو

که مثل عکس عشق هنوزم داد می زنی تو آینه من

وای گریه مون هیچ، خنده مون هیچ

باخته و برنده مون هیچ

تنها آغوش تو مونده غیر از اون هیچ

ای مثل من تک و تنها

دستامو بگیر که عمر رفت

همه چیم تویی زمین و آسمون هیچ

در تو می بینیم، همه بود و نبود

بیا پر کن منو ای خورشید دل سرد

بی تو می میرم مثل قلب چراغ نور تو بودی

کی منو از تو جدا کرد

Sad but true!!!

2009-12-10T09:19:00.000-08:00

كاملترين انقلاب انقلابى است كه در آن آخرين پادشاه با روده هاى آخرين كشيش بدار

آويخته شود... آناتول فرانس

Happy birthday to me!

2009-12-02T14:03:00.000-08:00

چهار روز بیشتر به بیست و چهارمین روز تولدم باقی نمونده. انقدر درگیر زندگی روتین شدم که می خوام یه کم براتون روتین بنویسم که حداقل به زندگیم بیاد! امسال اگه خدا(ی فرضی) بخواد سال آخر دانشگاه هم هست، پس رنگ و لعاب زندگی روتین من شاید کمی بعد از خرداد تغییر بکنه. ارشد که بعیده قبول بشم. پس بعد از خرداد باید رفت و آمد هام به دانشگاه از لیست زندگی روتینم حذف بشه و خونه نشینی جانشین اون می شه -قید تدریس تو هر آموزشگاهی و برای هر کس و ناکسی رو زدم- بازم اگه خدا(ی فرضی) اجازه بدن! یه سری تغییرات هم به لطف دوستان بر جسم و روحم ظاهر شده که می شه چسبوند به بیست و چهار ساله شدن و روتین بودن و برای مدتی سرپوش روش گذاشت، از این تغییرات می تونم به سفید شدن موهام، تپش قلب، سردردهای عجیب و غریب، حالت تهوع های بی وقت، چشمان گریان وغیره اشاره کنم! البته از چند سری فاکتور گرفتم چون ممکنه به جد از جمله دلایل کهولت سن باشه! ترجمه هام همه آبکی شدن و بدرد تعریف و تمجید استادها و نمره گرفتن می خورن، نه به عنوان خلق یه اثر موندگار و بدر بخور! والدین هم ازم راضی نیستن! حداقل اینطور نشون می دن! از موبایل به دست گرفتنم، کتاب به دست گرفتنم، خوراکی به دست گرفتنم، و خیلی از این بدست گرفتن ها خسته شدن! حالا جالب اینجاست که با این وضعیت فکری و شغلی و احساسی و... کسی رو هم بدنبال دارم! همه اساسی از دست من اسیر شدن. جالب تر اینجاست که این خدا(ی فرضی) عمر آدمهای مثل من رو به اندازه ی عمر حضرت نوح طولانی می کنه! کلا" هر چی بخوای، اون نمی شه! اگه از این خدا بخوای، نمی ده! نمی خوای، می ده! مثلا" پولت از پارو بالا می ره و بچه بخوای، نمی ده! فقیری و دردمند و هفتصد تا بچه داری، بازم می ده! حالا چرا این مثال و زدم؟ آخه به گمانم این خدای شما، در مورد عزرائیل و بچه به یک صورت عمل می کنه! کلا" همه چی داره برام رنگ می بازه. نمی فهمم مهربونم یا احمق فرض می شم. احترام می ذارم به کسی باید بهم بذارن یعنی؟ الان که بیست و چهار سالم شده زشته اگه قهر کنم؟ حالا که تا این سن ازدواج نکردم، اگه کار خونه نکنم یعنی سر بارم؟ از اینکه زیر بار حرف زور نمی رم کله شقم یا منطقی؟ چرا همش پول کم میارم، ولخرجم یا فقیرم؟ اگه سریال مسافران رو می بینم و دوس دارم، جلفم یا فیلسوف؟ اگه هدایت و نیچه رو دوس دارم یعنی حتما با خود کشی می میرم؟ اگه الان هی مثل دیوونه ها هی موبایلمو نگاه می کنم تا اونی که باید ازش خبری بشه و نمی شه، یعنی عاشقم؟ خیلی از این سوال های مزخرف و روتین تو سرم جا خشک کرده. برای هیچکدام هم جوابی ندارم. خیلی برام سخته. هر چقدر سعی می کنم می بینم نمی تونم این جمله ای رو که تو ذهنمه بنویسم. اما خب هنوز زنده ام و دارم واسه زنده موندنم نفس می کشم. پس می گم. تولدت مبارک زینب. زندگی جالبت رو به لطف خدا(ی فرضی) تا هزارو پونصد سال دیگه ادامه بده و غمت نباشه!

فرهنگنامه ی سبز

2009-12-01T10:24:00.000-08:00

تهی شدن کلمات از معنای آن، موضوعی است که چه به جد و چه به شوخی مورد توجه قرار گرفته است. در شکل شوخی آن، عبیدزاکانی در واژه نامه طنز خود، به نام " رساله تعریفات" در قرن هشتم هجری قمری و آمبروز پیرس در " دائره المعارف شیطان" در قرن نوزدهم به معنی کردن واژه ها پرداخته اند. وقتی در روزنامه " جامعه" کار می کردم، به نظرم رسید که می توانم به معنی کردن واژه هایی بپردازم که فرهنگ جدید انقلابی آنها را از معنی تهی کرده بود. وقتی می گفتند " لیبرال" منظورشان کراواتی بود و وقتی می گفتند " ومانیست"، منظورشان بی ناموس بود. وقتی می گفتند " پابرهنگان"، منظورشان کسانی بود که به نماز جمعه می آمدند، حتی اگر میلیونر بودند و وقتی می گفتند " مرفه بی درد" منظورشان کسانی بود که در رژیم گذشته در سطوح بالای مدیریت و زندگی اجتماعی قرار داشتند، حتی اگر امروز آنان در فقر شدید زندگی می کردند. نوشتن واژه نامه را بشوخی آغاز کردم، در حقیقت یک روز سردبیر از من خواست مطالبی بنویسم که اگر دیر به روزنامه آمدم یا طنزم نمی آمد، از آنها به عنوان رزرو استفاده کند، من هم مطلبی نوشتم تحت عنوان " واژه نامه سیاسی اجتماعی" و برای پنج قسمت( پنج نیم ستون روزنامه) تحویل دادم. سردبیر هم همه آنها منتشر کرد. چند ماهی بعد از انتشار چند قسمت از آن مطلب که بعدا تکرار شد، فرنگیس حبیبی، دوست خبرنگاری که در پاریس زندگی می کند، متن فرانسه کتاب " دائره المعارف شیطان" را برایم فرستاد. دوست من مهشید میرمعزی که از مترجمان برجسته کشور( طبیعتا هر کسی دوست من است، آدم برجسته ای است، هر جا هم یادم رفته خودتان اضافه کنید.) کتاب را ترجمه کرد و من هم با آمبروز پیرس آشناشدم و کتابش را بازنویسی کردم. منظور از بازنویسی این است که بخش هایی از کتاب حفظ شد و بقیه آن بکلی تغییر کرد. نوشته های خودم را هم که شامل توصیف 300 تا 400 واژه، در چند ماه نوشته های روزانه بود، بصورت کتاب درآوردم. برای این کار دو هفته تلاش کردم و تعداد واژه ها را به حدود هزار واژه رساندم. این کتاب با بدترین نامی که می شد، یعنی " دائره المعارف ستون پنجم" منتشر شد. و چند بار هم تجدید چاپ شد و فکر می کنم جزو کارهای خوب من باشد.
بعدا بارها و در جاهای مختلف، واژه نامه طنز نوشتم که بعضی از آنها با اسم خودم و بعضی دیگر با اسم مستعار بود که احتمالا تا مدتی بعد اسم مستعار را لو خواهم داد.
وقتی " جرس"( جنبش راه سبز) آغاز شد، من تصمیم گرفتم که طنز این نشریه اینترنتی را بصورت واژه نامه بنویسم، با این تفاوت که هر روز یک کلمه را می نوشتم و می نویسم. مدتهاست به این فکر می کنم که آیا کسی پیدا می شود که بتواند بعضی از این نوشته ها را به فیلم کوتاه چهار پنج دقیقه ای تبدیل کند؟ فکر کنم می شود این کار را کرد

http://www.enabavi.com/

Life is so hard

2009-11-17T09:30:00.000-08:00

This song is a dedication to those strugglin and livin on
For those who can't see the light, it's comin
Stay strong, feel me...

Livin life is so hard
Every day I pray to God
Tell Him to send me light so I can touch my soul
And always know right from wrong
Livin life is so hard
Every day I pray to God
Tell Him to touch my heart so He can ease the pain
Anything to hide the scars
Uhh, uhh
Thank you God, I appreciate every blessin
Happiness to heartaches, take it as a lesson
I learned a lot in this year
Got a profession that keeps me stressin
Facin criticism, answerin questions
And you still keep me happy and healthy
Blessed with a mind to play the cards that life has dealt me
No doubt I struggle, I cry at times
Sometimes I wish I could live in a bubble
And it gets hard not to stray to trouble
I'm proud of me, got a family that holds me down
Real friends 'cause the other ones claim they don't know me now
But long as God with me, I'm a be good for sure
He's the one who picks me up when my face is to the floor
Life is crazy, people never cease to amaze me
Stay with stories by how they made me or raised me
And it's funny, 'cause everybody seems to be so hungry
Either they want my life, or they want my money
How can life be so hard?
How can my life be so hard?
Whatever doesn't kill me makes me strong
Whatever doesn't kill me makes me strong
Every day I pray to God
Every day I pray
Whatever doesn't kill me makes me strong
Whatever, whatever, whatever
Uhh, been through a lot
Still gotta watch my back 'cause people plot
Close is to do you dirty just so they can take your spot
Some days I feel like I wanna quit
But I pray too long and dreamed and worked too hard for it
Wouldn't trade my life, none even a little bit
Cause it could be worse for real, I could be turnin tricks
Might bitch and whine but always just in the back of my mind
I could be livin on the streets, nothin to eat without a dime
So I thank God, and I think why 'cause life's hard
Meet a lot of people but always I'm puttin up my guard
Cause you never know, some people snakes
Some people give a lot but mostly not, most people take
A lot of smilin claimin realness but most people fake
Still gotta smile, 'cause that's what it takes
Sometimes it's lonely
I feel like people see me really don't know me
But my best friend is Him, and I know He'll hold me

اعتراف

2009-10-24T23:05:00.000-07:00

اگه یه جایی جنگ شد، دست کسی تنگ شد
تقصیر من بود
اگه بحران آب بود، هجرت سراب بود
تقصیر من بود
اگه زمستونا سرده، تابستونا گرمه
تقصیر من بود
اگه جاده ها باریکه، کوچه ها تاریکه
تقصیر من بود
اگه بود بحران بیکاری، فقر و نداری
تقصیر من بود
جنگ عراق و اسراییل، ببرهای تامیل
تقصیر من بود
بحران هویت، مرگ معنویت
تقصیر من بود
ساختار زدایی از مدنیت
تقصیر من بود
این یه اعترافه، خیلی باس ببخشید
تقصیر من بود
عوام زدگی سیاسی، شکست دیپلماسی
تقصیر من بود
حذف تیم ملی با بازی احساسی
تقصیر من بود
اگه مهرانه در رفت، تکون خورد قیمت نفت
تقصیر من بود
اگه از این همه وعده، حوصلتون سر رفت
تقصیر من بود
خانوما و آقایون، عذر می خوام
تقصیر من بود
باعث شرمندگیه
تقصیر من بود
اگه شاکی ها زندونن، مجرم ها بیرونن
تقصیر من بود
اگه اینا همش یه رازه که همه می دونن
تقصیر من بود
اگه خدایی نکرده یه روز من نباشم
اون روز چی می شه
آه تقصیر منه، چه باشم یا نباشم
جور دیگه نمی شه
تقصیر من بود
وضع ترافیک
تقصیر من بود
آلودگی های زیست محیطی
تقصیر من بود
سقوط هواپیما های مسافر بری
تقصیر من بود
بالا رفتن نرخ تورم
تقصیر من بود
خیلی منو ببخشید
نمی دونم از کی اما باس عذر بخوام
تقصیر من بود
...

سکوت

2009-10-17T14:05:00.000-07:00

این روزها به اجبار رو به "واکمن" درب و داغونم آوردم و در جاده های کویری- آهنگ های همایون شجریان رو دوره می کنم. خیلی عجیبه! اصلا" آهنگ ها رنگ و بوشون رو از دست ندادن! همونطور دلنشین و آرامبخش هستن. این ترانه "سکوت" نام داره و محصول سال 82 هست. یکی از ترانه های مورد علاقه ی من در زمان جوونیم به حساب میاد! امیدوارم خوشتون بیاد

دلا شبها نمی نالی به زاری

سر راحت به بالین می گذاری

تو صاحب درد بودی ، ناله سر کن

خبر از درد بی دردی نداری

بنال ای دل که رنجت شادمانیست

بمیر ای دل که مرگت زندگانیست

دلی خواهم که از او درد خیزد

بسوزد ، عشق ورزد ، اشک ریزد

مباد آن دم که چنگ نغمه سازت

ز دردی بر نیانگیزد نوایی

مباد آن دم که عود تار و پودت

نسوزد در هوای آشنایی

بنال ای دل که رنجت شادمانیست

بمیر ای دل که مرگت زندگانیست

دلی خواهم که از او درد خیزد

بسوزد ، عشق ورزد ، اشک ریزد

زخم

2009-10-15T11:12:00.000-07:00

زمانی که خیلی جوون بودم و کم درد و غم داشتم، دیوونه وار هدایت می خواندم. الان یادم نمیاد این جمله که تو ذهنم مونده ماله کدوم اثرشه، فکر می کنم مال زنده بگور باشه، نویسنده با خودش می گفت: حس می کنم مغزم درد می کنه! اون موقع هر چی فکر می کردم نمی فهمیدم یعنی چی. مغزم درد می کنه؟ مگه مغز هم درد می گیره؟ چند سالی از اون ابهامات می گذره ولی الان بطور تجربی می فهمم چی می گفت. هیچ توجیح علمی هم واسش ندارم، با قرص و مسکن هم درمون نمی شه. یه زخمی ایجاد می شه که ترمیم شدنش با خداست، به خصوص اگه یکی مث من بد زخم هم باشه! اینکه چه عواملی موجب ایجاد شدنش هستند مهم نیست بلکه نا توانی من واسه ادامه ی راه مهم به نظر می رسه. روی عبارت "به نظر می رسه" تاکید می کنم. یک آینده ی مبهم و امید ناچیز به پیشرفت، تلاش فراوان برای پیروزی، علاقه به افرادی که کنارم هستند، و خیلی عوامل دیگه کمی شاید در بهبودی زخم موثر باشد اما هیچکس ضامن برطرف شدن لکه ی به جا مونده از زخم نیست. هیچکس نمی دونه این لکه باقی می مونه یا فراموش می شه. حالا بر فرض که لکه هم برطرف شد اما نیش زهر وارد شده به زخم در زمان ورودش به مغزم چی؟ یادم می ره؟ تا حالا دستتون رو با چاقو بریدید؟ این چه سوالیه؟ حتما اتفاق افتاده. دیدید که اولش نفس آدم می ره که از کل درد بعد از بریدگی بدتره؟ حالا اگه این زخم و نزدیکترین فرد بهتون وارد بکنه، دردناکتر به نطر نمی رسه؟ چی؟ مگه ممکنه؟! بله که ممکنه! از پدرو مادر فکر می کنید چه کسی به شما نزدیکتره؟ اگه اونا این کارو با شما بکنن، تحمل می کنید؟ داد می زنید؟ قهر می کنید؟ زور می گید؟ فرار می کنید؟ جالبه! اما من فقط فکر می کنم. آروم و بدون مزاحمت برای دیگران فکر می کنم. آره می دونم، ترک زخمم عمیق تر می شه. اما مهم نیست. این هم می گذره. فقط امیدوارم خوب بگذره.

Language revealing character

2009-10-08T11:32:00.000-07:00

We are more clearly present in our speech than we are in our reflections in a mirror.

!پیری و هزار دردسر

2009-10-05T12:09:00.000-07:00

یه میان برنامه ای هست که در تمام شبکه های ملی پخش می شه. یک سالمند در کنار پسرش که به اصطلاح آدم بزرگ ها، سرکش خطاب می شه، نشسته و اشاره به پرنده ای می کنه و می گه: اون چیه؟! و پسر با نرمی پاسخ می ده: گنجیشک! به جون خودم می گه گنجیشک نه گنجشک! مکرر سالمند این سوال و می پرسه و بار چهارم هست که پسر قاطی می کنه و می گه: مگه نمی فهمی؟! گنجیشکه دیگه! بعد سالمند می ره و دفترچه خاطراتشو میاره و به پسرش دیکته می کنه که بلند بخون که تو این صفحه چی نوشتم! پسر می خونه و می فهمه که زمانی که سه سالش بوده، این سوال رو بیست و یک بار از پدرش پرسیده و او با نرمی هر بیست و یکبار رو به پسر پاسخ داده! چه قیاس مع الفارقی! آخه این چه وضعشه! چرا مظلوم نمایی آخه؟ مگه ما سالمند در اطرافمون نداریم؟ توی اتوبوس با مظلوم نمایی به تمام روی صندلی ها می شینن( این تجربه طی سالیان سال اتوبوس سوار شدن به دست اومده!) تو صف ها از همه دیرتر میان و زودتر می رن! تو زندگی جد و آبادشون دخالت می کنن! بعد بچگی و موقعیت و خامی ذهن کودک رو با وضعیت و شرایط فعلی خودشون که ادعای پختگی و تجربه دارن مقایسه می کنن! بعد امثال مادر من با دیدن این برنامه ها به گریه می افتند و ندای ای داد بی داد، بچه وفا نداره و زینب این عاقبت تو نشه و درس بگیر و این حرفها رو سر می دن! من قبول ندارم که باید با بزرگتر بد صحبت بشه اما پیری نشونه ی برتری یا پست تری نیست همونطور که در قبال جوونی نیست. پیری و جوونی هر کدوم دوره ای از زندگی هستن که بعضی ها در جوونیشون به نفعشون تموم کردن و حالا هم که پیر شدن سعی دارن به نفعشون تموم بشه. بس کنید سالمندا، جون اجدادتون بس کنید! از اونجایی که مخاطبین این متن همه جوون هستند، و پیرها در صفوف شیر و نون و... در حالا نقض "همه جا به نوبت" می باشند! لهذا به گوششون برسونید که خون به جگر ما ننمایند! پایان... نقطه

The Delusion of the Illusion!

2009-09-25T05:52:00.000-07:00

The Little Prince, Chapter 13

The businessman: When you find a diamond that belongs to nobody, it is yours. When you discover an island that belongs to nobody, it is yours. When you get an idea before anyone else, you take out a patent on it, it is yours. So with me: I own the stars, because nobody else before me ever thought of owning them.

I suppose, Mr. President has read this part many times!

“The grown-ups are certainly altogether extraordinary!”

قضیه ی عوض کردن پیشونی

2009-09-20T00:32:00.000-07:00

قضیه ی عوض کردن پیشونی

اگر داری در جهان یک جو اقبال

باش آسوده و دیگر مکن فکر و خیال

پایت را بغل دیوار بزن و بخواب

بیهوده به خودت مده رنج و عذاب

بود یک جوانی که اقبالش نبود

هیچ آسایش در احوالش نبود

اگر به طلا دست زدی آن پسر

شدی فوری آن طلا خاکستر

هر کجا می رفت می کردندش برون

از دست روزگار دلش بود پر خون

روزی او نزد یکی از دوستان

شرح حال خود را کرد بیان

شکوه ها نمود از دنیای دون

دق دلی خود را ریخت بیرون

رفیقش به او گفت اندر جواب:

یقین است که تا حالا بوده ای تو در خواب

مگر نمی دونی که بخت بشر هست در جبین

فایده ای ندارد کد یمین

از روز ازل در پیشانی هر شخص

بخت و اقبال او گردیده نقش

برو ای پسر عوض کن پیشانیت

تا خوب شود کار و بار زندگیت

جوان از رفیق خود تشکر کرد

رفت تا پیشونی خود را عوض کند فی الفور

پرسون پرسون هی دوید و هی دوید

تا دم خونه ی یگ جراح مشهور رسید

آنجا پس از اصرار و مخارج زیاد

دکتر با او کرد هر چه او دستور داد

یعنی او خفت و پوست پیشانیش را برداشتند

جای پیشانیش، پوست خیک بگذاشتند

چون چند هفته از این عمل گذشت

بخت خفته ی پسر راس راسی بیدار گشت

از جبینش پشم های بیشمار

سر زدی هر روز چندین صد هزار

آن پسر منقاش می گرفت به دست

در مقابل آینه می نشست

دانه دانه می کند آن موهای پلید

تا می شد پیشانیش پاک و سفید

سپس پشم و پیل ها را اندر جوال

می نهاد و جوال را می داد به کول حمال

می برد و آن را می سپرد به نساج ها

می بافتند برایش پارچه پشمی گرانبها

با پارچه ها باز گرد یگ تجارتخانه

پولی به هم زد و شد صاحب اثاثیه و خانه

همچنین پیه بز بسیار اعلا می خرید

هر روز صبح ان را به پیشانی خود می مالید

پیشانیش علاوه بر آن که می شد پاک و سفید

مثل پنجه ی افتاب نیز می درخشید

دختران نازدار عاشق پیشانی اوشدند

برای او سر و دست می شکستند

ولی با آنکه بختش سفید شد ز پشم

دائمن بود آن پسر از دست پشم در غیظ و خشم

زیرا آنچه کام دل از دخترها می گرفت

مجبور بود هر روز به پیشانی خود بندازد زفت

چه می شود گرد دیگر با روزگار ؟

همیشه هست شخصی به یک دردی دچار

گر شود راحت از او یک درد همی

از آسمان افتد برایش دیگر غمی!

The case of swapping the forehead

If you have a good fortune, in this world

Be at ease and do not think little of an iota

Let your body rest in bed and sleep like a rock

Do not peeve yourself by no means

Upon a time, a young boy was not fortunate at all

He was not even comfortable with his personal life

If he touched a gold metal

That would all of a sudden ruin and turn to ashes!

Wherever he went, people kicked him out

He always blow a gasket for his life

Once, when he explained his entire rotten destiny to a close friend

He complained about the wormy life and got everything off his chest

His friend told him:

Assuredly, you have been dreaming all these years

Didn’t you know that people’s fortune is on their forehead?

There is a certain fortune for people on their forehead

They cannot change it and it is almost fix by the end of their life

Go and change your forehead, pal

From then on, you will succeed in your life

The young boy thanked his friend

Abruptly he searched for a surgeon in order to change his forehead

At the very last, he could find a famous surgeon

He lost all his shirt for paying the surgery

The surgeon ripped his forehead’s skin and replaced a goatskin

After a couple of weeks, his rotten fortune ceased to sleep

Shaggy wools on his forehead started to grow!

Every morning he took tweezers and sat in front of the mirror

He plucked all those bloody wools,

Till his forehead became spick-and-span

Then he could sell all that wools

The laymen handed those wools to weavers

He became a merchant from this business,

Afterwards he could buy whatever he wanted

He even bought goat suet

In addition, every morning he had to rub the suet on the skin of his forehead,

In the purpose of having more wools and consequently more money!

His forehead even made a splash over time!

The most beautiful girls were head over heels in love with his forehead!

Moreover, many of them lost their heads for him

He was so fortunate, though,

He was extremely disappointed with the wools on his forehead

‘cause almost every girls loved him but he had to pluck the wools everyday

What can we do with this world?

Anyone has something to stew about,

Only if the one can assuage the sorrow hopefully

Another grief off -the -cuff lay low from the heaven!

مترجم: دختر کوچولو

...خانه ام ابری ست

2009-09-15T11:01:00.000-07:00

خانه ام ابری است

یکسره روی زمین ابری ست با آن

از فراز گردنه خرد و خراب و مست

باد می پیچد

یکسره دنیا خراب از اوست

و حواس من

آی ای نی زن که تو را آوای نی برده ست دور از ره

کجایی؟

خانه ام ابری است اما

ابر بارانش گرفته ست

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتند

من به روی آفتابم

می برم در ساحت دریا نظاره

و همه دنیا خراب و خرد از باد است

و نی زن که دایم می نوازد نی

در این دنیای ابر اندوه

راه خود را دارد اندر پیش

lucky

2009-09-13T04:40:00.000-07:00

Do you hear me,
I'm talking to you
Across the water across the deep blue ocean
Under the open sky oh my, baby I'm trying
Boy I hear you in my dreams
I feel your whisper across the sea
I keep you with me in my heart
You make it easier when life gets hard

I'm lucky I'm in love with my best friend
Lucky to have been where I have been
Lucky to be coming home again

They don't know how long it takes
Waiting for a love like this
Every time we say goodbye
I wish we had one more kiss
I'll wait for you I promise you, I will

I'm lucky I'm in love with my best friend
Lucky to have been where I have been
Lucky to be coming home again
I'm lucky we're in love in every way
Lucky to have stayed where we have stayed
Lucky to be coming home someday

And so I'm sailing through the sea
To an island where we'll meet
You'll hear the music, feel the air
I'll put a flower in your hair
Though the breezes through trees
Move so pretty you're all I see
As the world keeps spinning round
You hold me right here right now

I'm lucky I'm in love with my best friend
Lucky to have been where I have been
Lucky to be coming home again
I'm lucky we're in love in every way
Lucky to have stayed where we have stayed
Lucky to be coming home someday

Jason Mraz — Lucky lyrics

What an utter fool I am!

2009-09-11T02:38:00.000-07:00

Without further ado, I want to rap out a complaint. To whom? Uh-huh, to anyone living in an abject poverty. No one has ever put the blame on them. Why? I cannot tell. Those rolling in money are not to blame, ‘cause it is their right to gain money, no one has the right to knock them publically or privately. It is their right to be rich. We are all here to lead the abundant life and be happy, radiant, and free. We should, therefore, have all the money we need to lead a full, happy, and prosperous life. We are here to grow, expand, and unfold spiritually, mentally, and materially. We have the inalienable right to fully develop and express ourselves along all lines. We should surround ourselves with beauty and luxury. Money is symbol of exchange. It means to us not only freedom from want, but beauty, luxury, abundance, and refinement. It is merely a symbol of the economic health of the nation. When your blood is circulating in your body, you are healthy. When money is circulating freely in our life, we are economically healthy. We are all worthy of a higher salary than we are. Most of us are economically unhealthy. I am unhealthy. I do not have the malady of discontent; do not think about me like that. I am down ‘cause I cannot earn a living. I am old as Methuselah! but I still get a pocket money from my father. That is a shame. Oh! That is really a crying shame. God (Be He Exalted!) may help. O hapless one! Is there any God to help? Qur’an says: God bestowed all his tokens upon us. I can see nothing, can you?

Why is it so?

2009-09-07T09:56:00.000-07:00

Why is one man down at the mouth and another chipper? Why is one man joyous and prosperous and another man not up to scratch and schlocky? Why is one man fearful and anxious and another full of faith and confidence? Why does one man have a beautiful, luxurious home while another man lives out a meager existence in a slum? Why is one man a great success and another an abject failure? Why is one speaker outstanding and immensely popular and another mediocre and unpopular? Why is one man a genius in his work or profession while the other man toils and moils all his life without doing or accomplishing anything worthwhile? Why is one man healed of a so-called incurable disease and another isn’t? Why is it so many good, kind religious people suffer the tortures of the damned in their mind and body? Why is it many immoral and irreligious people success and prosper and enjoy radiant health? I just wanted to know all whys and wherefores. Do you dig what I mean?

Nihility

2009-09-03T10:24:00.000-07:00

Do you happen to know what the alpha and omega problem of our life is? I will already tell you, the whole lesson of history is that you have to have dialogue and instead we have a month of Sundays to have some jabberwockies! That is it. Wag your tongue less and be on the opinion more. Our main problem is this. Jaw a fat lot and then figure on setting store by the others.

Little Girl in tortures of the damned!

Linguist vs. street sweeper!

2009-08-28T00:20:00.000-07:00

نمی دونم برنامه های قبل از افطار رو نگاه می کنید یا نه. دیروز دنبال "ربنا" می گشتم که مجبور شدم کانال های ملی رو سویچ کنم! به نکته ی خیلی جالبی در شبکه ی سه بر خوردم! یک برنامه ای اجرا می شد به نام "ماه عسل" و با اجرای "احسان علی خانی". تا دکمه رو روی شماره ی سه سویچ کردم، دیدم مجری داره می گه: پسری مهمان برنامه ی ماست، که به 19 زبان زنده ی دنیا مسلط هست. کنجکاو شدم ببینم چه خبره! مجری ادامه داد: یکی، از یک ذره از استعدادش استفاده می کنه(مث مهمان برنامه ی ما) و می شه زبان شناس! و یکی استفاده نمی کنه و می شه سوپور(من اگه جای احسان علی خانی بودم، به جای سوپور می گفتم مجری تلویزیون! چون کار رفتگر ها، شرافتمندانه تر از مجری گری به حساب میاد! ... وقتی فهمیدم کسی که چند زبان جدید بلد باشه می شه زبان شناس! خیلی خوشحال شدم. چون اگه از امروز کتاب های زبان شناسی و شاخه های وابسته به اون رو کنار بذارم و دنبال یاد گرفتن چند زبان جدید باشم، به حق وقت کمتری از من خواهد گرفت!... یک نکته ی جالب دیگه" خود" مهمان برنامه بود. به پسرک گفتن که واسمون نام ببر چه زبان هایی بلدی! گفت: فرانسوی- اسپانیایی- انگلیسی-سوئدی- اممم-فارسی-اممم- بلژیکی-اممم- اسپانیایی- امممممممممم.... وقتی اممم پسرک کشیده تر ادا شد، و اسپانیایی دو بار تکرار شد! مجری بحث و جمع کرد و گفت:خیلی سخته آدم همه رو یادش باشه! چی بگم دیگه... ای خدا نجاتم بده

قضیه ی مرثیه ی شاعر

2009-08-22T03:40:00.000-07:00

قضیه ی مرثیه ی شاعر- از کتاب وغ وغ ساهاب! اثر صادق هدایت
مترجم: دختر کوچولو

یک شاعر عالی قدر بود در کمپانی
که ازو صادر می شد اشعار بی معنی
آمد یک قضیه اخلاقی و اجتماعی
تو شعر در بیاورد، اما سکته کرد نا گاهی
اول او کردش سکته ملیح
بعد سکته وقیح و پس قبیح
بالاخره جان به جان آفرین سپرد
از این دنیای دون رختش را ور داشت و برد
لبیک حق را این چنین اجابت کرد
دنیایی را از شر اشعار خودش راحت کرد
رفت و با ملایک مشهور گردید
اگر او بود دست ما را از پشت می بست
راه ترقی را به روی ماها می بست
از این جهت بهتر شد که او مرد
گورش را گم کرد و زود تشریفاتش را برد
اما حالا ازو قدر دانی می کنیم
تا زنده ها بدانند که ما قدر دانیم
قدر اسیران خاک را خوب می دانیم
اگر زنده بود فحشش می دادیم
تو مجامع خودمان راهش نمی دادیم
اما چون تصمیم داریم ترقی بکنیم
اینست که از مردنش اظهار تاسف می کنیم

The case of elegizing for the poet!

There was a highly-valued poet in a company
He wove a lot of claptrap together and fed it to us!
He was about to write a poem about societal and ethical matters
Nevertheless, he suddenly had heart attack!
At first, he had the comely heart attack
Then, it deteriorated to the out of line one
At long last he gave up the ghost!
People got rid of his poems!
He went to heaven, and he ran around with angles!
Alas! He was away from his friends
If he were alive, he would surely surpass us
He did not let us promote!
That is why; it is cream of the crop that he died!
He got the hell out and left very soon
Now we realize the worth of him
We are elegizing for him
Who they are still alive must know that
we realize the worth of him!
We realize the worth of deceased people perfectly!
If he had been alive, we would have cussed him
We did not let him be in our gatherings
‘cause we want to promote
We hereby express our sorrow for him!

استخوان های دوست داشتنی

2009-08-19T16:43:00.000-07:00

All we are mortal; Thou immortal- To us beneficent- in holiness apart
ما همه فانی و بقا بس توراست- ملک تعالی و تقدس تو راست

سوزی دختری چهارده ساله است که در راه برگشت به خانه، توسط مرد همسایه دزدیده و در مدت زمان کوتاهی بعد از تجاوز به او با کارد کشته می شود. ادامه ی داستان توسط روح سوزی در بهشت روایت خواهد شد.

زمانی که وارد بهشت شدم، فکر می کردم هر که را آنجا دیده ام قبلا" جایی دیگر نیز دیده بوده ام. در هر طبقه از بهشت، چندین تیر دروازه ی روی هم تلمبار شده دیده می شد که چندیدن پتیاره ی بد هیکل و زشت آنها را پرتاب می کردند. ساختمان ها و بلوک های آن طبقه از بهشت که در آن فرستاده شده بودم، بیشتر شبیه به مدرسه های دهه ی شصت بودند. من آن بلوک هایی را که به رنگ نارنجی و فیروزه ای بودند بیشتر دوست داشتم، زیرا خیلی شبیه به بلوک های محله ی فرفاکس بودند. زمانی که در زمین بودم، پدرم را وادار می کردم که من را به محله ی فرفاکس ببرد تا بتوانم آن بلوک ها را تماشا کنم. آه، این منظره من را به یاد محله ی مورد علاقه ام می اندازد. زمانی که کلاس هفتم، هشتم، و نهم دبیرستان را گذراندم- مدرسه ی ما به محله ی فرفاکس منتقل شد و من از آن زمان اصرار داشتم که من را سوزان صدا بزنند. همیشه موهایم را یا می بافتم و یا ساده با کش می بستم. اندامی داشتم که باب طبع پسرها و حسادت برانگیز برای دخترها بود، اما آنقدر مهربان بودم که کسی آزاری به من نمی رساند و حتی اگر کاری جز پرستیدن من انجام می دادند، عذاب وجدان می گرفتند! بعد از چند روزی که در بهشت سپری کردم، تازه متوجه شدم که نیزه پرتاب کن ها در زمین مخصوص بازی بسکتبال، ورزش می کنند و به دلیل کمبود امکانات، از تیر دروازه به جای نیزه استفاده می کنند. البته این زمین های بسکتبال تنها در طبقه های مخصوصی از بهشت وجود داشتند. بهشت آنها شبیه بهشت ما بود اما اجازه ی ورود به طبقه ی آنها را نداشتم. در آن میان با یک حوری ملاقات کردم که سه روز بعد هم اتاقی من شد. او بر روی یک تاب زیبا نشسته بود و کتابی را که با الفبای عجیبی نوشته شده بود می خواند، نوشته های کتاب بیشتر شبیه به برنج دودی هایی بود که پدرم از آشپز خانه ی"هاپ فت" برایمان می آورد و ما خوردن آن برنج ها را تنها در شب عید با گوشت برشته شده ی خوک می پسندیدیم. آن برنج ها اصالتا" ویتنامی بودند و "هرمان جید" فروشنده ی آن آشپزخانه بعد از اینکه از چین به ایالات متحده آمده بود، آن برنج ها را برای عرضه همراه خود آورده بود. تازه شنیده بودم که هرمان جید نام اصلی او نیست و از زمانی که به این شهر مهاجرت کرده است، این نام را برگزیده است. به حوری سلام کردم. به موهای مشکی پر کلاغی اش نگاهی انداختم، درست شبیه مدل های روی مجله ها بود. از او پرسیدم، چند وقت است که اینجاست، و او پاسخ داد: سه روز! درست مثل من. من هم سه روز بود که وارد آنجا شده بودم. سوار تاب شدم و کنار او نشستم. پایم را جفت کردم و با هر حرکت تاب، پایم را در جهت مخالف پرتاب می کردم تا سرعت تاب را افزایش دهم. از او پرسیدم: اینجا رو دوست داری؟ با چهره ای که گویی انجیر کرم خورده در دهان دارد، پاسخ داد: نه! اوه، من هم همینطور! از اینجا زندگی پرماجرای من در بهشت آغاز گشت اما هیچ چیز تعجب بر انگیز تر این نبود که آن بهشتی که در زمین توصیف می شد با بهشتی که در آن زندگی می کردیم زمین تا آسمان تفاوت داشت.

بخش کوتاهی از رمان: استخوان های دوست داشتنی اثر آلیس سبالد

مترجم: دختر کوچولو

پس از تحریر: کتاب استخوان های دوست داشتنی را خانم فریده اشرفی خیلی سال پیش ترجمه کرده اند، البته ترجمه ی ایشان را ندیده ام و اطلاعات ملزوم را از اینترنت دریافت نموده ام. پس این ترجمه را می توانید با ترجمه ی ایشان مقایسه نمایید. دختر کوچولو، از سر بیکاری دست به ترجمه ی چندباره ی کتاب زده است.

با تشکر از "زهرا واجد" دوست عرب تبار عزیزم که این کتاب را به من معرفی کرد.

روزگار کودکی

2009-08-17T07:57:00.000-07:00

بعضی صبح ها که از خواب بیدار می شدم، دلم می خواست با پیراهن چروک خواب، با موهای شانه نکرده و جوراب های لنگه به لنگه جلوی تلویزیون بشینم و کارتون تماشا کنم. کارتن های والت دیزنی را دوست داشتم. دلم می خواست موز حلقه حلقه شده بگذارم جلوم و دخترخاکستر نشین،زیبای خفته و سفید برفی و هفت کوتوله تماشا کنم. دلم می خواست زیبای خفته و یا سفید برفی باشم در انتظار شاهزاده ام که کدو تنبلم را به کالسکه ای تبدیل کند و برایم قصری بسازد مجلل و زیبا. قصری که در آن از آشپزی و گردگیری و رختشویی خبری نباشد. آنقدر بزرگ که شب ها گریه ی کودک شیر خواره ام از خواب بیدارم نکند و بوی کهنه ی نشسته، رویاهایم را بر هم نزند. دلم می خواست ظهر که شاهزاده ام با ماشین گرد گرفته و خراب به خانه می آمد، تا صدای چرخیدن کلید را توی قفل در آپارتمان کوچکمان می شنیدم، از جا می پریدم و چشم هایم را می بستم. چشم هایم را که باز می کردم، خورش قرمه سبزی آماده بود و از روی پلوی زعفران زده بخار بلند می شد. نان بربری تر و تازه روی سفره می نشست و تربچه ها توی سبد سبزی خوردن برق می زدند و من لبخند می زدم و می گفتم:" عزیزم چه خبرها؟"
شاهزاده ام دسته ای گل نرگس به سویم دراز می کرد، چشم خمار می کرد و می گفت:" آه، نازنینم، دوستت دارم." بعد می رفت طرف کودکمان که آرام و تمیز و زیبا، درست مثل کودکان بی آزار تبلیغ های تلویزیون، با لباسی بی لک به رنگ آبی آسمان توی صندلی دسته دارش نشسته بود و می گفت: آ...آ...آ.... و آفتاب از پنجره به گل های نرگس می تابید و صدای موسیقی آرامی که نمی دانم از کجا می آمد و من به قصر تمیز و مرتب و بی گرد و خاکم نگاه می کردم و می گفتم: آه، چه خوشبختم
موهایم را که شانه می زدم می دیدم تارهای سفید فراوان شده اند. مادرم می گفت: موهایت را رنگ کن. شوهرت جوان است و زنان جوان بی شوهر فراوان. به شوهرم که نگاه می کردم خنده ام می گرفت. فکر می کردم که کدام دختر جوان به شاهزاده ی خسته و بداخلاق و در هم شکسته ی من چشم طمع می دوزد؟ برق چشم ها و لبخندهای عاشقانه های شاهزاده ام را سال هاست من از او دزدیده ام. من! جادوگر شهر زمرد! خبیث و بد طینت و بد خواه! کدام زن، عاشق شاهزاده ی رنگ و رو رفته ی من می شود؟
با صدای مادرم از جا پریدم" زینب... زینب... مامان جون بیا عقب بشین، چرا صورتت به تلویزیون چسبیده؟...از اون عینکی ها می شی که ته استکانی می زنن ها". نیم متر اومدم عقب تر و دراز کشیدم و دست زیر چانه زدم و ادامه ی پلنگ صورتی را نگاه کردم.

دست نوشته های یه ذهن درگیر

2009-08-15T09:27:00.000-07:00

بیست و سوم آذر ماه سال هزار و سیصد و هشتاد و شش

جلوی دانشگاه شلوغ بود. ندا به کتاب فروش گفت: "کتاب شعر می خواستم."
جوان کتاب فروش از پشت عینک مستطیل بزرگ به ندا نگاه کرد. ندا گفت" شعر عاشقونه."
کتاب فروش عینکش را برداشت و لبخند زد.
ندا سرخ شد. "هدیه ست".
کتاب فروش لبخند کجی زد.
ندا گفت"برای سالگرد دوستیمون."
کتاب فروش ردیف کتاب های شعر را نشان داد.
الهام یک سره از احمد و دعواهاشون حرف می زد. گاهی دستمال های کاغذی را کپه می گذاشت روی صورتش و می زد زیر گریه.
ندا با خوشحالی گفت" همین خوبه. آقا این چنده؟"
کتاب فروش که محو داستانهای الهام بود ناگهان به خودش اومد و گفت"چی؟"
ندا باز تکرار کرد" پرسیدم این کتاب چنده؟"
جوان کتاب فروش ناخن شستش را جوید و گفت" قابل نداره. دو هزار و هفتصد تومان."

اتوبوس حالم رو بد کرده بود. از بس هم مجبور بودم به الهام موقع از احمد گفتن هاش سر تایید و همدردی فرود بیارم بدتر شده بودم. دم به دم عکس های احمد رو بهم نشون می داد و دماغشو بالا می کشید.
رویا پشت سر من داشت دست چپش را لاک می زد. نگاهی به ناخن نارنجی اش انداخت و گفت" ما رو باش فکر می کردیم عروسی کنین آدم می شه."
الهام لبه ی لیوان یکبار مصرفش رو روی لبش چرخاند." با همه چیزش ساختم."
رویا شست راستش رو هم نارنجی کرد." اشتباهت همین بود."
الهام دماغش رو بالا کشید."دو سال تموم."
رویا شیشه ی لاک رو گذاشت لای پاش. "چند روزی که خونه ی بابات موندی به غلط کردن میفته."
ندا گفت" چرا مزخرف می گی آخه؟ الهام و احمد که زن و شوهر نیستن."
رویا آرنجش به شیشه ی لاک خورد و لاک دمر شد."گفتم حال و هواتون عوض شه بابا."
الهام دیر به دیرنفس می کشید و در هر جمله اش حداقل سه یا چهار بار نام احمد رو می شد شنید.
نفهمیدم کی رسیدیم ترمینال اما دلم برای هوای تازه پر می کشید. به سرعت از اتوبوس پریدم بیرون. موقع پیاده شدن از روی پله ی آخری پاهام لرزید و زمین خوردم. خیلی وقت بود که پاهام سست شده بودند اما نمودش را همه فهمیدند.
رویا با ناخن های نارنجی دستم رو گرفت و بلندم کرد. گفت" راستی زینب از تو چه خبر؟"
دست و پامو گم کردم و به بهونه ی از دست دادن اتوبوس راه آهن دنبال اتوبوس دویدم و توی راه براشون دست تکون دادم.

Hollowness

2009-08-13T01:37:00.000-07:00

There is no cloud and there is no wind. I sit beside the pond the swimming fishes, light, I, flower, water the pureness of the cluster of life. My mother reaps the sweet basil bread, sweet basil, cheese, a cloudless sky, wet garden petunia within the garden flowers. Salvation is at hand over the footbath in a copper bowl what caresses the light pours. The ladder at the garden corner, brings morning on earth, a smile hides behind everything. The time’s wall has a hole through which my face is seen. There are things, which I do not know -I know- that I will die if I cut away a leaf I ascend, rise to the peak, I posses wings and feathers I can see in the darkness. I’m brimful of lanterns, I’m brimful of sun and sand, I’m brimful of vines, I’m brimful of path, of bridge, of river, of wave I’m brimful of the shadows of reeds in the water, I’m brimful of the movement of that willow tree at the garden’s end. How my inside is empty.